تولد وبلاگ

امروز کودکی به فرزندی برداشتم. در یک روز ابری در گوشه ای دیگر از کره زمین ، در یک روز گرم و آفتابی در خاک زادگاهم. کودک من وقتی پا به جهان هستی ام گذاشت که من در باغهای کودکی شاعری غریب پرسه می زدم و با گاز زدن سیب سرخ خاطرات او به دنبال تکه های گمشده خود می گشتم. آری امروز روز وصل چهره جان با خیال تشنه است. چهره جانی که بغض هایش را در کوهستان ها ترانه می کند و خیال تشنه ای که در سرزمین خیس سامی ها برای کودکان تشنه لالایی عشق سر می دهد.
نگار طاری